เมื่อตะวันลับหลังภูเขา และท้องฟ้าเป็นสีส้มอ่อน ๆ ลมเย็นสายหนึ่งก็ตื่นขึ้นมาบนยอดเขา ลมสายนี้ชื่อวีวี่
วีวี่เป็นลมที่ตัวเบา และใจดีมาก ทุก ๆ เย็น วีวี่มีงานสำคัญอยู่หนึ่งอย่าง คือพัดไปทั่วหมู่บ้าน แล้วบอกทุกสิ่งว่า ได้เวลาพักแล้วนะ
วีวี่ไหลลงจากยอดเขา ผ่านทุ่งหญ้า หญ้าโอนเอนเป็นคลื่นสีเขียว วีวี่หัวเราะเบา ๆ ฟิ้ว ฟิ้ว แล้วพัดต่อไปที่หมู่บ้าน
ที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน มีต้นจามจุรีต้นใหญ่ ใบของมันยังไหวไปมา ซู่ ซ่า ซู่ ซ่า เหมือนยังอยากคุยกันอยู่
วีวี่เข้าไปใกล้ ๆ แล้วกระซิบ ชู่ว ต้นไม้จ๋า ได้เวลาพักแล้ว ใบไม้ค่อย ๆ ไหวช้าลง ช้าลง แล้วก็นิ่ง ต้นจามจุรีพับใบเล็ก ๆ ลงนอน
วีวี่พัดต่อไปตามทางเดินเล็ก ๆ ผ่านบ้านไม้หลังแรก หน้าต่างเปิดอยู่ ผ้าม่านสีฟ้ายังปลิวไปมา พลิ้ว พลิ้ว
ชู่ว ผ้าม่านจ๋า วีวี่กระซิบ ผ้าม่านค่อย ๆ ปลิวเบาลง แล้วห้อยลงนิ่ง ๆ ข้างในบ้าน คุณแม่กำลังห่มผ้าให้ลูกน้อย
ที่ระเบียงบ้านหลังถัดไป มีกระดิ่งลมทำจากเปลือกหอยแขวนอยู่ กรุ๊ง กริ๊ง กรุ๊ง กริ๊ง เสียงใส ๆ ดังไม่หยุด
วีวี่พัดเข้าไปเบา ๆ เบาที่สุด แล้วกระซิบ ชู่ว กระดิ่งจ๋า กระดิ่งลมดังเบาลง กริ๊ง อีกครั้ง กริ๊ง อีกนิด แล้วก็เงียบ
วีวี่พัดผ่านลานวัด ธงผ้าเล็ก ๆ ที่แขวนไว้ค่อย ๆ หยุดโบก ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ธงน้อย วีวี่กระซิบ
วีวี่พัดผ่านราวตากผ้า เสื้อตัวเล็ก ๆ กับผ้าเช็ดตัวหยุดแกว่ง แมวสีส้มที่นอนอยู่ใต้ราวขยับหนวดนิดหนึ่ง แล้วหลับต่อ
ที่หน้าประตูรั้ว หมาสีน้ำตาลตัวหนึ่งยังนั่งกระดิกหางอยู่ วีวี่ลูบหัวมันเบา ๆ ชู่ว หมาน้อย หมาหาวกว้าง ๆ แล้วนอนลงบนเสื่อเก่า ๆ หน้าบ้าน
วีวี่พัดผ่านโรงเรียนเล็ก ๆ ชิงช้าในสนามยังแกว่งอยู่นิด ๆ ชู่ว ชิงช้า ชิงช้าแกว่งช้าลง ช้าลง แล้วก็หยุดนิ่ง รอเด็ก ๆ มาเล่นใหม่พรุ่งนี้เช้า
ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มแล้ว ดาวดวงเล็ก ๆ ค่อย ๆ โผล่ออกมาทีละดวง วีวี่เองก็เริ่มพัดช้าลง ช้าลง
วีวี่พัดผ่านสระบัว ผิวน้ำที่เคยเป็นริ้ว ๆ ค่อย ๆ เรียบเหมือนกระจก ดวงจันทร์ส่องลงมา เห็นเงาตัวเองนิ่งสนิทอยู่ในน้ำ
ชู่ว สระน้ำ ชู่ว ดอกบัว ชู่ว กบน้อย ทุกอย่างค่อย ๆ เงียบลง เงียบลง และเงียบลงอีก
สุดท้าย วีวี่ลอยไปที่บ้านหลังเล็ก ๆ ท้ายหมู่บ้าน ในห้องนอน มีเด็กคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง ตายังลืมอยู่นิดหน่อย
วีวี่ลอดเข้าทางหน้าต่าง เบา ๆ เย็น ๆ แค่พอให้แก้มรู้สึกสบาย แล้วกระซิบเสียงที่เบาที่สุด ชู่ว หลับนะคนเก่ง
วีวี่หายใจเข้าช้า ๆ แล้วหายใจออกยาว ๆ เหมือนลมที่พัดผ่านผ้าม่าน เข้า ช้า ๆ ออก ช้า ๆ ลองหายใจไปพร้อมกับวีวี่นะจ๊ะ
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ต้นไม้ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ผ้าม่าน ราตรีสวัสดิ์จ้ะ กระดิ่งลม
แล้ววีวี่ก็ลอยกลับขึ้นไปบนยอดเขา ขดตัวอยู่ระหว่างก้อนเมฆนุ่ม ๆ เงียบ ๆ อุ่น ๆ
ลมวีวี่หลับไปแล้ว หมู่บ้านก็หลับไปแล้ว ทุกอย่างเงียบสงบ ชู่ว ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี