เสียงระฆังวัดยามเย็น

~5 นาที · อายุ 3–7 ปี

เบราว์เซอร์นี้อ่านออกเสียงไม่ได้ ลองเปิดด้วย Chrome, Safari หรือ Edge — หรืออ่านให้ฟังเองก็อบอุ่นที่สุด

🎬 ทำเป็นวิดีโอ ▾

เอไอพาสปอร์ตสร้างวิดีโอได้ครั้งละ 6 วินาทีและจำกัดจำนวนต่อวัน ชุดนี้จึงให้ 1 คลิปดูแลนิทาน 1–3 ย่อหน้า แล้วในแอปตัดต่อ (เช่น แคปคัต) ยืดคลิปให้ช้าลงและต่อด้วยภาพนิ่งที่ค่อยๆ ซูม จนยาวเท่าเสียงพากย์ ทุกชิ้นใช้รหัสช่วงเดียวกัน (G1, G2 …) ตั้งชื่อไฟล์ตามรหัสจะประกอบง่าย

10 ช่วง · 20 ย่อหน้า · ใช้ 10 คลิป (+2 คลิปฉากเปิด/ปิด ทำครั้งเดียว) · เสียงยาวราว 5 นาที

📝 รายการที่ต้องทำทั้งหมด ▾เสร็จ 0/18

เรียงตามลำดับที่ควรทำ ติ๊กได้ เครื่องจะจำไว้ในเบราว์เซอร์นี้ ส่วนที่ทำครั้งเดียวจะติ๊กค้างไว้ทุกเรื่อง

ทำครั้งเดียว ใช้ทุกเรื่อง

ทำทุกเรื่อง (เรื่องนี้ 10 ช่วง)

📦 ชุดประจำซีรีส์ (ทำครั้งเดียว ใช้ทุกเรื่อง) ▾

ฉากเปิดกับฉากปิดเหมือนกันทุกตอน ทำครั้งเดียวแล้วเก็บไว้ ไม่ต้องเสียโควตาคลิปทุกวัน

ภาพอ้างอิงมะลิกับลูน่า
แผ่นภาพอ้างอิงตัวละครของซีรีส์เด็ก "นิทานก่อนนอนกับมะลิและลูน่า"
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ตัวละคร (วาดตามนี้ทุกประการ):
มะลิ: เด็กหญิงไทยอายุ 5 ขวบ ผมสีดำทรงบ๊อบสั้นมีหน้าม้าตรง ตากลมสีน้ำตาลอุ่น แก้มสีชมพู ติดกิ๊บรูปดาวสีเหลืองเล็กๆ ที่ผมด้านซ้าย ใส่ชุดนอนผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนหลวมๆ ลายดาวสีขาวเล็กๆ เท้าเปล่า สีหน้าอ่อนโยน ง่วงๆ และอยากรู้อยากเห็น
ลูน่า: ตุ๊กตากระต่ายผ้าสีขาวครีมขนาดเท่าฝ่ามือ หูยาวพับลง มีผ้าปะรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองอ่อนเย็บไว้ที่ท้อง ตาเป็นลูกปัดสีดำเล็กๆ มีแสงนวลอุ่นๆ เหมือนแสงจันทร์รอบตัว อยู่ในอ้อมแขนหรือข้างตัวมะลิเสมอ
ฉาก: ห้องนอนของมะลิ: เตียงไม้เตี้ยแบบไทยมีมุ้งสีขาวผูกเก็บไว้ ผ้าห่มผ้าปะสีม่วงลาเวนเดอร์กับสีครีม โคมไฟข้างเตียงสีส้มอำพันอุ่นๆ หน้าต่างกลมมองเห็นพระจันทร์ดวงโตนุ่มนวล และหนังสือนิทานปกผ้าเล่มเก่าที่หน้ากระดาษเรืองแสงนวลเมื่อเปิด
จัดวาง: มะลิเต็มตัวมุมหน้า มุมข้าง และมุมหลัง ลูน่าระยะใกล้มุมหน้าและมุมข้าง และภาพเล็ก 1 ช่องที่มะลินั่งบนเตียงกอดลูน่าในห้องนี้ พื้นหลังสีครีมเรียบๆ แสงนุ่มสม่ำเสมอ สัดส่วนตัวละครเท่ากันทุกมุม
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
ภาพฉากเปิด
ฉากเปิดของซีรีส์เด็ก "นิทานก่อนนอนกับมะลิและลูน่า"
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ตัวละคร (วาดตามนี้ทุกประการ):
มะลิ: เด็กหญิงไทยอายุ 5 ขวบ ผมสีดำทรงบ๊อบสั้นมีหน้าม้าตรง ตากลมสีน้ำตาลอุ่น แก้มสีชมพู ติดกิ๊บรูปดาวสีเหลืองเล็กๆ ที่ผมด้านซ้าย ใส่ชุดนอนผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนหลวมๆ ลายดาวสีขาวเล็กๆ เท้าเปล่า สีหน้าอ่อนโยน ง่วงๆ และอยากรู้อยากเห็น
ลูน่า: ตุ๊กตากระต่ายผ้าสีขาวครีมขนาดเท่าฝ่ามือ หูยาวพับลง มีผ้าปะรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองอ่อนเย็บไว้ที่ท้อง ตาเป็นลูกปัดสีดำเล็กๆ มีแสงนวลอุ่นๆ เหมือนแสงจันทร์รอบตัว อยู่ในอ้อมแขนหรือข้างตัวมะลิเสมอ
ฉาก: ห้องนอนของมะลิ: เตียงไม้เตี้ยแบบไทยมีมุ้งสีขาวผูกเก็บไว้ ผ้าห่มผ้าปะสีม่วงลาเวนเดอร์กับสีครีม โคมไฟข้างเตียงสีส้มอำพันอุ่นๆ หน้าต่างกลมมองเห็นพระจันทร์ดวงโตนุ่มนวล และหนังสือนิทานปกผ้าเล่มเก่าที่หน้ากระดาษเรืองแสงนวลเมื่อเปิด
ช่วงเวลา: มะลินั่งบนเตียงใต้แสงโคมไฟอุ่นๆ ลูน่าอยู่บนตัก มือถือหนังสือนิทานเล่มเก่าที่เปิดอยู่ แสงสีทองนุ่มๆ และประกายเล็กๆ ลอยขึ้นมาจากหน้ากระดาษ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
คลิปฉากเปิด 6 วิ (แนบภาพฉากเปิด)
ทำให้ภาพที่แนบมาขยับอย่างนุ่มนวล ยาว 6 วินาที
ฉาก: มะลิกับลูน่าบนเตียง กับหนังสือนิทานที่เปิดอยู่และเรืองแสง
การเคลื่อนไหว: แสงและประกายเล็กๆ ค่อยๆ ลอยขึ้นจากหน้ากระดาษ ผมของมะลิขยับเล็กน้อย กล้องค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาหนังสือช้ามาก
คงหน้าตาตัวละคร สี และสไตล์สีน้ำของภาพไว้ทุกประการ ช้าและสงบ
ตัวละครไม่พูดและไม่ขยับปาก ไม่มีตัวละครใหม่ ไม่ตัดฉาก กล้องไม่สั่น ไม่มีตัวหนังสือ
สไตล์: ภาพสีน้ำแบบหนังสือนิทาน โทนพาสเทลยามค่ำคืน แสงจันทร์นุ่มๆ
ภาพฉากปิด
ฉากปิดของซีรีส์เด็ก "นิทานก่อนนอนกับมะลิและลูน่า"
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ตัวละคร (วาดตามนี้ทุกประการ):
มะลิ: เด็กหญิงไทยอายุ 5 ขวบ ผมสีดำทรงบ๊อบสั้นมีหน้าม้าตรง ตากลมสีน้ำตาลอุ่น แก้มสีชมพู ติดกิ๊บรูปดาวสีเหลืองเล็กๆ ที่ผมด้านซ้าย ใส่ชุดนอนผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนหลวมๆ ลายดาวสีขาวเล็กๆ เท้าเปล่า สีหน้าอ่อนโยน ง่วงๆ และอยากรู้อยากเห็น
ลูน่า: ตุ๊กตากระต่ายผ้าสีขาวครีมขนาดเท่าฝ่ามือ หูยาวพับลง มีผ้าปะรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองอ่อนเย็บไว้ที่ท้อง ตาเป็นลูกปัดสีดำเล็กๆ มีแสงนวลอุ่นๆ เหมือนแสงจันทร์รอบตัว อยู่ในอ้อมแขนหรือข้างตัวมะลิเสมอ
ฉาก: ห้องนอนของมะลิ: เตียงไม้เตี้ยแบบไทยมีมุ้งสีขาวผูกเก็บไว้ ผ้าห่มผ้าปะสีม่วงลาเวนเดอร์กับสีครีม โคมไฟข้างเตียงสีส้มอำพันอุ่นๆ หน้าต่างกลมมองเห็นพระจันทร์ดวงโตนุ่มนวล และหนังสือนิทานปกผ้าเล่มเก่าที่หน้ากระดาษเรืองแสงนวลเมื่อเปิด
ช่วงเวลา: มะลิหลับสนิทใต้ผ้าห่ม กอดลูน่าไว้ หนังสือนิทานปิดวางอยู่ข้างตัว พระจันทร์ดวงโตเรืองแสงนวลอยู่ในหน้าต่างกลม
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
คลิปฉากปิด 6 วิ (แนบภาพฉากปิด)
ทำให้ภาพที่แนบมาขยับอย่างนุ่มนวล ยาว 6 วินาที
ฉาก: มะลิหลับกอดลูน่าอยู่ใต้ผ้าห่ม
การเคลื่อนไหว: แสงนวลของลูน่าค่อยๆ หรี่ลง มะลิหายใจเบาๆ กล้องค่อยๆ ถอยออกไปหาพระจันทร์ที่หน้าต่างช้ามาก
คงหน้าตาตัวละคร สี และสไตล์สีน้ำของภาพไว้ทุกประการ ช้าและสงบ
ตัวละครไม่พูดและไม่ขยับปาก ไม่มีตัวละครใหม่ ไม่ตัดฉาก กล้องไม่สั่น ไม่มีตัวหนังสือ
สไตล์: ภาพสีน้ำแบบหนังสือนิทาน โทนพาสเทลยามค่ำคืน แสงจันทร์นุ่มๆ
เพลงกล่อม (เอไอสร้างเพลง)
Instrumental lullaby for a children's bedtime story video, about 5:11 long.
Quiet lullaby: soft music box or felt piano with a warm pad, around 60 BPM, simple repeating melody, calm and cozy.
No vocals, no drums, no sudden changes; it sits quietly under a spoken narration.
Gets slower and softer towards the end, then fades out gently.

ใช้ได้ทั้งคำสั่งภาษาไทยและอังกฤษ (เลือกด้านบน) ถ้าภาพออกมาไม่ตรง ลองสลับเป็นอังกฤษ โมเดลส่วนใหญ่ทำตามอังกฤษได้แม่นกว่า ทำภาพ G1 ก่อน ถ้าพอใจแล้ว แนบ G1 เป็นภาพอ้างอิงทุกครั้งที่ทำภาพถัดไป ตัวละครของเรื่องจะหน้าตาเหมือนเดิมทั้งเรื่อง บันทึกเป็น g01.png, g02.png …

คัดลอกทั้งหมด
G1 · ย่อหน้า 1–2
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G1)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ริมทุ่งนา มีวัดเก่าแก่หลังหนึ่ง หลังคาสีส้มทอง มีต้นโพธิ์ใหญ่ยืนให้ร่มเงา และบนหอระฆังไม้ มีระฆังใบใหญ่แขวนอยู่ ทุกเย็น ตอนที่ตะวันกำลังจะลับฟ้า หลวงตาจะเดินขึ้นหอระฆังช้า ๆ แล้วตีระฆังทีละครั้ง เสียงนั้นดังไปทั่วหมู่บ้าน หง่าง หง่าง หง่าง
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ภาพแรกนี้เป็นตัวกำหนดหน้าตาตัวละครของเรื่องไปจนจบตอน
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G2 · ย่อหน้า 3–4
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G2)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: เด็กหญิงชื่อจอย อยู่ในบ้านไม้ใต้ถุนสูงใกล้ ๆ วัด เย็นนี้จอยเพิ่งกลับจากวิ่งเล่นกับเพื่อนที่ลานวัด เท้าเปื้อนฝุ่นนิดหน่อย แก้มแดงระเรื่อ แล้วเสียงระฆังครั้งแรกก็ดังขึ้น หง่าง เสียงนั้นทุ้มต่ำ นุ่มนวล ค่อย ๆ จางหายไปกับลมเย็น จอยหยุดเดิน แล้วยิ้ม ระฆังบอกว่าใกล้ค่ำแล้วนะ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G3 · ย่อหน้า 5–6
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G3)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: หง่าง เสียงที่สองดังขึ้น ในทุ่งนา ลุงชาวนาจูงควายเดินกลับบ้านช้า ๆ ควายเดินตุ้บ ตุ้บ ไปตามคันนา หางแกว่งไปมาเบา ๆ หง่าง เสียงที่สาม ที่เล้าไก่ แม่ไก่เรียกลูกเจี๊ยบให้มาซุกใต้ปีก ลูกเจี๊ยบตัวเหลือง ๆ วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปทีละตัว
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G4 · ย่อหน้า 7–8
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G4)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: หง่าง เสียงที่สี่ นกกระจอกบินกลับรังบนต้นโพธิ์ ส่งเสียงจิ๊บ ๆ เบา ๆ แล้วก็เงียบไป ที่บ้านข้าง ๆ ยายแก้วกำลังเก็บกระด้งตากพริกเข้าบ้าน เจ้าด่างหมาตัวน้อยของยายเดินวนรอบตัวเองสามรอบ แล้วนอนขดลงบนพรมเช็ดเท้า หางกระดิกเบา ๆ ครั้งสุดท้าย แล้วก็นิ่งไป
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G5 · ย่อหน้า 9–10
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G5)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: จอยเดินขึ้นบันไดบ้านทีละขั้น หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า แม่รออยู่ที่ชานบ้าน พร้อมขันน้ำอุ่นกับผ้าขนหนูผืนนุ่ม แม่ล้างเท้าให้จอยช้า ๆ น้ำอุ่นไหลผ่านนิ้วเท้า ฝุ่นหายไปหมด แล้วแม่ก็เช็ดให้แห้งด้วยผ้าขนหนูนุ่ม ๆ หอมกลิ่นแดด
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G6 · ย่อหน้า 11–12
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G6)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: หง่าง เสียงระฆังดังขึ้นอีกครั้ง ช้ากว่าเดิม ไกลกว่าเดิม จอยอาบน้ำ แปรงฟัน แล้วสวมชุดนอนลายดอกไม้ตัวโปรด พ่อจุดตะเกียงดวงเล็ก แสงสีส้มอ่อน ๆ ส่องไปทั่วห้อง พ่อกางมุ้งสีขาวให้ มุ้งพลิ้วเบา ๆ เหมือนเมฆบาง ๆ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G7 · ย่อหน้า 13–14
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G7)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: จอยคลานเข้าไปในมุ้ง นอนลงบนที่นอนนุ่ม หนุนหมอนใบโปรด แม่ห่มผ้าให้ถึงคาง อุ่นจัง สบายจัง นอกหน้าต่าง หมู่บ้านค่อย ๆ เงียบลง ไฟบ้านโน้นดับไปดวงหนึ่ง ไฟบ้านนี้ดับไปอีกดวง เหลือแต่แสงดาวกับเสียงจิ้งหรีดเบา ๆ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G8 · ย่อหน้า 15–16
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G8)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: หง่าง เสียงระฆังสุดท้ายดังมาจากวัด แผ่วเบาเหมือนเสียงกระซิบ ค่อย ๆ ลอยผ่านหลังคา ผ่านต้นไม้ ผ่านมุ้ง มาถึงหูจอย จอยหายใจเข้าช้า ๆ ตามเสียงระฆัง หายใจเข้า ยาว ๆ แล้วหายใจออก ยาว ๆ หายใจเข้า ช้า ๆ หายใจออก ช้า ๆ หนูลองหายใจไปพร้อมกับจอยนะจ๊ะ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G9 · ย่อหน้า 17–18
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G9)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ระฆังวัด ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ต้นโพธิ์ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ควายกับลูกเจี๊ยบ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ หลวงตา ตาของจอยค่อย ๆ ปรือ ค่อย ๆ ปิด เสียงระฆังยังก้องอยู่ในใจ เบา ๆ ช้า ๆ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G10 · ย่อหน้า 19–20
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เสียงระฆังวัดยามเย็น" (G10)
เรื่องย่อ: เมื่อระฆังวัดดังช้า ๆ ทุกเย็น ทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าถึงเวลาพักผ่อน จอยฟังเสียงระฆังทีละครั้ง แล้วค่อย ๆ เตรียมตัวเข้านอนอย่างสบายใจ
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: เงียบ ๆ อุ่น ๆ นุ่ม ๆ แล้วจอยก็หลับไป หลับสบาย อยู่ในมุ้งสีขาว ในบ้านไม้หลังเล็ก พรุ่งนี้เช้า ระฆังจะดังอีกครั้งเพื่อปลุกทุกคน แต่ตอนนี้ ได้เวลาพักแล้ว ทั้งหมู่บ้าน และหนูด้วยนะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9

ข้อจำกัดของเอไอพาสปอร์ต (ความยาว จำนวนต่อวัน ความละเอียด และโมเดลที่มีให้เลือก) อาจเปลี่ยนได้ ตรวจในแอปก่อนวางแผน

ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ริมทุ่งนา มีวัดเก่าแก่หลังหนึ่ง หลังคาสีส้มทอง มีต้นโพธิ์ใหญ่ยืนให้ร่มเงา และบนหอระฆังไม้ มีระฆังใบใหญ่แขวนอยู่

ทุกเย็น ตอนที่ตะวันกำลังจะลับฟ้า หลวงตาจะเดินขึ้นหอระฆังช้า ๆ แล้วตีระฆังทีละครั้ง เสียงนั้นดังไปทั่วหมู่บ้าน หง่าง หง่าง หง่าง

เด็กหญิงชื่อจอย อยู่ในบ้านไม้ใต้ถุนสูงใกล้ ๆ วัด เย็นนี้จอยเพิ่งกลับจากวิ่งเล่นกับเพื่อนที่ลานวัด เท้าเปื้อนฝุ่นนิดหน่อย แก้มแดงระเรื่อ

แล้วเสียงระฆังครั้งแรกก็ดังขึ้น หง่าง เสียงนั้นทุ้มต่ำ นุ่มนวล ค่อย ๆ จางหายไปกับลมเย็น จอยหยุดเดิน แล้วยิ้ม ระฆังบอกว่าใกล้ค่ำแล้วนะ

หง่าง เสียงที่สองดังขึ้น ในทุ่งนา ลุงชาวนาจูงควายเดินกลับบ้านช้า ๆ ควายเดินตุ้บ ตุ้บ ไปตามคันนา หางแกว่งไปมาเบา ๆ

หง่าง เสียงที่สาม ที่เล้าไก่ แม่ไก่เรียกลูกเจี๊ยบให้มาซุกใต้ปีก ลูกเจี๊ยบตัวเหลือง ๆ วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปทีละตัว

หง่าง เสียงที่สี่ นกกระจอกบินกลับรังบนต้นโพธิ์ ส่งเสียงจิ๊บ ๆ เบา ๆ แล้วก็เงียบไป

ที่บ้านข้าง ๆ ยายแก้วกำลังเก็บกระด้งตากพริกเข้าบ้าน เจ้าด่างหมาตัวน้อยของยายเดินวนรอบตัวเองสามรอบ แล้วนอนขดลงบนพรมเช็ดเท้า หางกระดิกเบา ๆ ครั้งสุดท้าย แล้วก็นิ่งไป

จอยเดินขึ้นบันไดบ้านทีละขั้น หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า แม่รออยู่ที่ชานบ้าน พร้อมขันน้ำอุ่นกับผ้าขนหนูผืนนุ่ม

แม่ล้างเท้าให้จอยช้า ๆ น้ำอุ่นไหลผ่านนิ้วเท้า ฝุ่นหายไปหมด แล้วแม่ก็เช็ดให้แห้งด้วยผ้าขนหนูนุ่ม ๆ หอมกลิ่นแดด

หง่าง เสียงระฆังดังขึ้นอีกครั้ง ช้ากว่าเดิม ไกลกว่าเดิม จอยอาบน้ำ แปรงฟัน แล้วสวมชุดนอนลายดอกไม้ตัวโปรด

พ่อจุดตะเกียงดวงเล็ก แสงสีส้มอ่อน ๆ ส่องไปทั่วห้อง พ่อกางมุ้งสีขาวให้ มุ้งพลิ้วเบา ๆ เหมือนเมฆบาง ๆ

จอยคลานเข้าไปในมุ้ง นอนลงบนที่นอนนุ่ม หนุนหมอนใบโปรด แม่ห่มผ้าให้ถึงคาง อุ่นจัง สบายจัง

นอกหน้าต่าง หมู่บ้านค่อย ๆ เงียบลง ไฟบ้านโน้นดับไปดวงหนึ่ง ไฟบ้านนี้ดับไปอีกดวง เหลือแต่แสงดาวกับเสียงจิ้งหรีดเบา ๆ

หง่าง เสียงระฆังสุดท้ายดังมาจากวัด แผ่วเบาเหมือนเสียงกระซิบ ค่อย ๆ ลอยผ่านหลังคา ผ่านต้นไม้ ผ่านมุ้ง มาถึงหูจอย

จอยหายใจเข้าช้า ๆ ตามเสียงระฆัง หายใจเข้า ยาว ๆ แล้วหายใจออก ยาว ๆ หายใจเข้า ช้า ๆ หายใจออก ช้า ๆ หนูลองหายใจไปพร้อมกับจอยนะจ๊ะ

ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ระฆังวัด ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ต้นโพธิ์ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ควายกับลูกเจี๊ยบ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ หลวงตา

ตาของจอยค่อย ๆ ปรือ ค่อย ๆ ปิด เสียงระฆังยังก้องอยู่ในใจ เบา ๆ ช้า ๆ

เงียบ ๆ อุ่น ๆ นุ่ม ๆ แล้วจอยก็หลับไป หลับสบาย อยู่ในมุ้งสีขาว ในบ้านไม้หลังเล็ก

พรุ่งนี้เช้า ระฆังจะดังอีกครั้งเพื่อปลุกทุกคน แต่ตอนนี้ ได้เวลาพักแล้ว ทั้งหมู่บ้าน และหนูด้วยนะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี