ในป่าฝนสีเขียวชอุ่ม บนกิ่งไม้สูงต้นหนึ่ง มีสลอธตัวน้อยห้อยตัวอยู่ เธอชื่อนินี่ นินี่มีขนสีน้ำตาลอ่อน ตากลมโต และรอยยิ้มที่ค่อย ๆ ยิ้มช้า ๆ อยู่เสมอ
นินี่ทำทุกอย่างช้ามาก เวลาเอื้อมมือไปเด็ดใบไม้ ผีเสื้อบินรอบต้นไม้ได้ตั้งสามรอบ กว่ามือของนินี่จะไปถึง เวลาเคี้ยวใบไม้ เธอก็เคี้ยว... ช้า... ช้า... อย่างมีความสุข
เพื่อน ๆ ในป่าไม่เคยเร่งนินี่เลย เพราะทุกคนรู้ว่า ช้า ๆ ก็คือนินี่ และนินี่ก็คือช้า ๆ
เย็นวันหนึ่ง ดวงอาทิตย์ค่อย ๆ ลับหลังภูเขา แสงสีทองลอดผ่านใบไม้ลงมาเป็นเส้นบาง ๆ นินี่คิดว่า ถึงเวลาไปบอกราตรีสวัสดิ์เพื่อน ๆ แล้ว
นินี่เริ่มขยับ... ช้า... ช้า... ไปตามกิ่งไม้ มือซ้าย แล้วก็มือขวา มือซ้าย แล้วก็มือขวา
เพื่อนคนแรกคือนกแก้วสีเขียว ที่เกาะอยู่บนกิ่งถัดไป นินี่อ้าปากช้า ๆ รา... ตรี...
ระหว่างที่นินี่ค่อย ๆ พูด นกแก้วก็หาวหนึ่งครั้ง ซุกหัวเข้าใต้ปีก แล้วก็หลับไปก่อน
...สวัสดิ์จ้ะ นกแก้ว นินี่พูดจบ แล้วยิ้มช้า ๆ ไม่เป็นไรจ้ะ หลับฝันดีนะ
นินี่ปีนต่อไปอีก ช้า... ช้า... จนถึงลิงน้อยตัวหนึ่งที่นั่งกอดเข่าอยู่ ราตรี... สวัสดิ์... ยังพูดไม่ทันจบ ลิงน้อยก็เอนหัวพิงต้นไม้ แล้วหลับปุ๋ยไปแล้ว
ข้างล่างมีกบต้นไม้ตาแดง นั่งอยู่บนใบไม้กว้าง ๆ นินี่ค่อย ๆ ก้มหน้าลงไป ช้า... ช้า... ราตรีสวัสดิ์จ้ะ กบน้อย แต่กบน้อยหลับตาไปตั้งแต่นินี่ยังก้มไม่ถึงครึ่งทาง
ผีเสื้อสีฟ้าพับปีกนอนบนดอกไม้ ตัวกินมดนอนขดหางฟู ๆ เป็นผ้าห่ม เต่าแก่หดหัวเข้ากระดอง ทุกคนหลับไปก่อน ทีละตัว ทีละตัว
นินี่ลองบอกดอกไม้สีขาวดอกหนึ่ง ราตรี... สวัสดิ์... จ้ะ... ดอกไม้... ดอกไม้ค่อย ๆ หุบกลีบลงช้า ๆ เหมือนพยักหน้า แล้วก็หลับไปอีกดอกหนึ่ง
นินี่ไม่เสียใจเลย เธอกลับรู้สึกอุ่นในใจ เพราะเสียงพูดช้า ๆ นุ่ม ๆ ของเธอ เป็นเหมือนเพลงกล่อม ที่ช่วยให้ทั้งป่าง่วงนอน
ป่าเงียบลง... เงียบลง... มีแค่เสียงจิ้งหรีดร้องเบา ๆ กับเสียงลมผ่านใบไม้ ซู่... ซ่า...
ดวงจันทร์ลอยขึ้นมาเหนือยอดไม้ แสงสีเงินนุ่ม ๆ ส่องลงบนป่าที่หลับใหล หิ่งห้อยกะพริบแสงช้า ๆ อยู่ใต้ใบไม้ ลมเย็นพัดมาเบา ๆ ใบไม้ไหวช้า ๆ เหมือนกำลังไกวเปลให้ทั้งป่า
นินี่ค่อย ๆ ปีนกลับมาที่กิ่งไม้ของตัวเอง มือซ้าย แล้วก็มือขวา มือซ้าย แล้วก็มือขวา ช้า... ช้า...
เธอกอดกิ่งไม้ไว้ กิ่งไม้อุ่น ๆ เหมือนแขนของแม่ ใบไม้รอบตัวเหมือนผ้าห่มสีเขียวผืนใหญ่
นินี่หายใจเข้าช้า ๆ... แล้วหายใจออกช้า ๆ... ช้าเหมือนสลอธ ลองหายใจไปด้วยกันนะจ๊ะ หายใจเข้า... หายใจออก...
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ต้นไม้ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ดวงจันทร์ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ป่าที่หลับไปก่อนแล้ว
ตาของนินี่ค่อย ๆ ปิด ช้า... ช้า... ช้าที่สุดเท่าที่จะช้าได้
แล้วสลอธน้อยนินี่ก็หลับไป กอดกิ่งไม้ไว้ ปลอดภัย อุ่นสบาย อยู่ใต้แสงจันทร์
ค่อย ๆ หลับตา ช้า ๆ เบา ๆ เหมือนนินี่นะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี