ไกลแสนไกลทางเหนือ มีทุ่งหิมะสีขาวกว้างสุดตา ที่นั่นมีเนินหิมะเนินหนึ่ง ข้างในเนินมีถ้ำเล็ก ๆ กลม ๆ และในถ้ำนั้น มีหมีขาวน้อยตัวหนึ่งชื่อโปโป้
โปโป้มีขนสีขาวฟูนุ่ม จมูกสีดำกลมเล็ก และอุ้งเท้าใหญ่ ๆ สี่อุ้งเท้า ทั้งวัน โปโป้เล่นไถลลงเนินหิมะ ฟึ่บ ฟึ่บ แล้วก็ปั้นก้อนหิมะกลม ๆ กลิ้งไปมา
พอท้องฟ้าเริ่มมืด แม่หมีขาวก็เดินช้า ๆ กลับเข้าถ้ำ โปโป้วิ่งเหยาะ ๆ ตามไป รอยเท้าเล็ก ๆ เรียงต่อจากรอยเท้าใหญ่ ๆ ของแม่ ทีละรอย ทีละรอย
ในถ้ำหิมะ ผนังเป็นสีขาวนวล พื้นนุ่มเหมือนหมอน แม่หมีนอนลงแล้วขดตัวเป็นวงกลม โปโป้ปีนเข้าไปซุกอยู่ตรงกลาง อุ่นจัง
ข้างนอก ลมเหนือพัดผ่านทุ่งหิมะ ฟู่ว ฟู่ว เสียงลมเบา ๆ ยาว ๆ เหมือนใครกำลังเป่าลมหายใจช้า ๆ
ในถ้ำเงียบมาก เงียบจนได้ยินเสียงลมชัด ๆ โปโป้วางคางลงบนอุ้งเท้าใหญ่ของแม่ แล้วนอนนิ่ง ๆ ฟังไปด้วยกัน
แม่จ๋า ลมพูดอะไรเหรอ โปโป้กระซิบถาม แม่หมียิ้ม แล้วตอบเบา ๆ ว่า ลมกำลังร้องเพลงกล่อมทุ่งหิมะจ้ะ ฟังดี ๆ สิลูก
โปโป้เงี่ยหูฟัง ฟู่ว ฟู่ว ลมพัดผ่านเนินหิมะ ฟู่ว ฟู่ว ลมพัดผ่านก้อนน้ำแข็ง ฟู่ว ฟู่ว ลมพัดผ่านหน้าถ้ำ แล้วก็ค่อย ๆ เบาลง
ลมพัดเกล็ดหิมะเล็ก ๆ ปลิวไปทางนั้น ปลิวมาทางนี้ เกล็ดหิมะลงมาวางบนพื้นอย่างเบาที่สุด ไม่มีเสียงเลยสักนิด
ลมกำลังห่มผ้าห่มหิมะให้ทุ่งนะจ๊ะ แม่บอก ห่มให้ก้อนหิน ห่มให้เนินเขา ห่มให้หน้าถ้ำของเราด้วย
โปโป้นึกภาพตาม ผ้าห่มสีขาวผืนใหญ่ ค่อย ๆ คลุมไปทั้งทุ่ง นุ่ม ๆ เงียบ ๆ แล้วโปโป้ก็หาวออกมาหนึ่งที ฮ้าววว
ขนของแม่อุ่นเหมือนแสงแดดยามเช้า เสียงหัวใจของแม่เต้นช้า ๆ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ โปโป้ซุกจมูกเข้าไปใกล้ ๆ เสียงนั้น
แม่หมีเลียหัวโปโป้เบา ๆ หนึ่งที สองที แล้วกระซิบว่า แม่อยู่ตรงนี้นะลูก อยู่ตรงนี้ทั้งคืนเลย
แม่หมีหายใจเข้ายาว ๆ แล้วหายใจออกช้า ๆ โปโป้ก็หายใจตาม หายใจเข้า ช้า ๆ หายใจออก ช้า ๆ ลองหายใจไปพร้อมกับโปโป้นะจ๊ะ
มาบอกราตรีสวัสดิ์กันไหมลูก แม่ชวน โปโป้พยักหน้าช้า ๆ
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ทุ่งหิมะ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ เนินที่หนูไถลเล่น ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ก้อนหิมะกลม ๆ
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ก้อนน้ำแข็งใหญ่ริมทะเล ราตรีสวัสดิ์จ้ะ แมวน้ำที่นอนหลับอยู่ไกล ๆ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ปลาตัวน้อยใต้น้ำแข็ง
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ลมเหนือ ขอบคุณที่ร้องเพลงให้ฟังนะ ฟู่ว ลมตอบเบา ๆ เหมือนกำลังกระซิบ
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ดวงดาว ดาวดวงเล็ก ๆ บนฟ้ากะพริบช้า ๆ ทีละดวง หนึ่ง สอง สาม
ลมค่อย ๆ เบาลง เบาลง และเบาลงอีก ถ้ำหิมะเงียบสงบ มีแค่เสียงหายใจช้า ๆ ของแม่กับลูก
ตาของโปโป้ค่อย ๆ ปรือ ค่อย ๆ หนัก ค่อย ๆ ปิดลง
อุ่น ๆ นุ่ม ๆ เงียบ ๆ หมีขาวน้อยโปโป้หลับไปแล้ว อยู่ในอ้อมกอดของแม่ ในถ้ำหิมะแสนอุ่น
ข้างนอก ลมเหนือยังร้องเพลงเบา ๆ อยู่ทั้งคืน และคืนนี้ ลมก็ร้องเพลงกล่อมหนูด้วยนะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี