แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ

~5 นาที · อายุ 3–7 ปี

เบราว์เซอร์นี้อ่านออกเสียงไม่ได้ ลองเปิดด้วย Chrome, Safari หรือ Edge — หรืออ่านให้ฟังเองก็อบอุ่นที่สุด

🎬 ทำเป็นวิดีโอ ▾

เอไอพาสปอร์ตสร้างวิดีโอได้ครั้งละ 6 วินาทีและจำกัดจำนวนต่อวัน ชุดนี้จึงให้ 1 คลิปดูแลนิทาน 1–3 ย่อหน้า แล้วในแอปตัดต่อ (เช่น แคปคัต) ยืดคลิปให้ช้าลงและต่อด้วยภาพนิ่งที่ค่อยๆ ซูม จนยาวเท่าเสียงพากย์ ทุกชิ้นใช้รหัสช่วงเดียวกัน (G1, G2 …) ตั้งชื่อไฟล์ตามรหัสจะประกอบง่าย

10 ช่วง · 21 ย่อหน้า · ใช้ 10 คลิป (+2 คลิปฉากเปิด/ปิด ทำครั้งเดียว) · เสียงยาวราว 5 นาที

📝 รายการที่ต้องทำทั้งหมด ▾เสร็จ 0/18

เรียงตามลำดับที่ควรทำ ติ๊กได้ เครื่องจะจำไว้ในเบราว์เซอร์นี้ ส่วนที่ทำครั้งเดียวจะติ๊กค้างไว้ทุกเรื่อง

ทำครั้งเดียว ใช้ทุกเรื่อง

ทำทุกเรื่อง (เรื่องนี้ 10 ช่วง)

📦 ชุดประจำซีรีส์ (ทำครั้งเดียว ใช้ทุกเรื่อง) ▾

ฉากเปิดกับฉากปิดเหมือนกันทุกตอน ทำครั้งเดียวแล้วเก็บไว้ ไม่ต้องเสียโควตาคลิปทุกวัน

ภาพอ้างอิงมะลิกับลูน่า
แผ่นภาพอ้างอิงตัวละครของซีรีส์เด็ก "นิทานก่อนนอนกับมะลิและลูน่า"
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ตัวละคร (วาดตามนี้ทุกประการ):
มะลิ: เด็กหญิงไทยอายุ 5 ขวบ ผมสีดำทรงบ๊อบสั้นมีหน้าม้าตรง ตากลมสีน้ำตาลอุ่น แก้มสีชมพู ติดกิ๊บรูปดาวสีเหลืองเล็กๆ ที่ผมด้านซ้าย ใส่ชุดนอนผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนหลวมๆ ลายดาวสีขาวเล็กๆ เท้าเปล่า สีหน้าอ่อนโยน ง่วงๆ และอยากรู้อยากเห็น
ลูน่า: ตุ๊กตากระต่ายผ้าสีขาวครีมขนาดเท่าฝ่ามือ หูยาวพับลง มีผ้าปะรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองอ่อนเย็บไว้ที่ท้อง ตาเป็นลูกปัดสีดำเล็กๆ มีแสงนวลอุ่นๆ เหมือนแสงจันทร์รอบตัว อยู่ในอ้อมแขนหรือข้างตัวมะลิเสมอ
ฉาก: ห้องนอนของมะลิ: เตียงไม้เตี้ยแบบไทยมีมุ้งสีขาวผูกเก็บไว้ ผ้าห่มผ้าปะสีม่วงลาเวนเดอร์กับสีครีม โคมไฟข้างเตียงสีส้มอำพันอุ่นๆ หน้าต่างกลมมองเห็นพระจันทร์ดวงโตนุ่มนวล และหนังสือนิทานปกผ้าเล่มเก่าที่หน้ากระดาษเรืองแสงนวลเมื่อเปิด
จัดวาง: มะลิเต็มตัวมุมหน้า มุมข้าง และมุมหลัง ลูน่าระยะใกล้มุมหน้าและมุมข้าง และภาพเล็ก 1 ช่องที่มะลินั่งบนเตียงกอดลูน่าในห้องนี้ พื้นหลังสีครีมเรียบๆ แสงนุ่มสม่ำเสมอ สัดส่วนตัวละครเท่ากันทุกมุม
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
ภาพฉากเปิด
ฉากเปิดของซีรีส์เด็ก "นิทานก่อนนอนกับมะลิและลูน่า"
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ตัวละคร (วาดตามนี้ทุกประการ):
มะลิ: เด็กหญิงไทยอายุ 5 ขวบ ผมสีดำทรงบ๊อบสั้นมีหน้าม้าตรง ตากลมสีน้ำตาลอุ่น แก้มสีชมพู ติดกิ๊บรูปดาวสีเหลืองเล็กๆ ที่ผมด้านซ้าย ใส่ชุดนอนผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนหลวมๆ ลายดาวสีขาวเล็กๆ เท้าเปล่า สีหน้าอ่อนโยน ง่วงๆ และอยากรู้อยากเห็น
ลูน่า: ตุ๊กตากระต่ายผ้าสีขาวครีมขนาดเท่าฝ่ามือ หูยาวพับลง มีผ้าปะรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองอ่อนเย็บไว้ที่ท้อง ตาเป็นลูกปัดสีดำเล็กๆ มีแสงนวลอุ่นๆ เหมือนแสงจันทร์รอบตัว อยู่ในอ้อมแขนหรือข้างตัวมะลิเสมอ
ฉาก: ห้องนอนของมะลิ: เตียงไม้เตี้ยแบบไทยมีมุ้งสีขาวผูกเก็บไว้ ผ้าห่มผ้าปะสีม่วงลาเวนเดอร์กับสีครีม โคมไฟข้างเตียงสีส้มอำพันอุ่นๆ หน้าต่างกลมมองเห็นพระจันทร์ดวงโตนุ่มนวล และหนังสือนิทานปกผ้าเล่มเก่าที่หน้ากระดาษเรืองแสงนวลเมื่อเปิด
ช่วงเวลา: มะลินั่งบนเตียงใต้แสงโคมไฟอุ่นๆ ลูน่าอยู่บนตัก มือถือหนังสือนิทานเล่มเก่าที่เปิดอยู่ แสงสีทองนุ่มๆ และประกายเล็กๆ ลอยขึ้นมาจากหน้ากระดาษ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
คลิปฉากเปิด 6 วิ (แนบภาพฉากเปิด)
ทำให้ภาพที่แนบมาขยับอย่างนุ่มนวล ยาว 6 วินาที
ฉาก: มะลิกับลูน่าบนเตียง กับหนังสือนิทานที่เปิดอยู่และเรืองแสง
การเคลื่อนไหว: แสงและประกายเล็กๆ ค่อยๆ ลอยขึ้นจากหน้ากระดาษ ผมของมะลิขยับเล็กน้อย กล้องค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาหนังสือช้ามาก
คงหน้าตาตัวละคร สี และสไตล์สีน้ำของภาพไว้ทุกประการ ช้าและสงบ
ตัวละครไม่พูดและไม่ขยับปาก ไม่มีตัวละครใหม่ ไม่ตัดฉาก กล้องไม่สั่น ไม่มีตัวหนังสือ
สไตล์: ภาพสีน้ำแบบหนังสือนิทาน โทนพาสเทลยามค่ำคืน แสงจันทร์นุ่มๆ
ภาพฉากปิด
ฉากปิดของซีรีส์เด็ก "นิทานก่อนนอนกับมะลิและลูน่า"
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ตัวละคร (วาดตามนี้ทุกประการ):
มะลิ: เด็กหญิงไทยอายุ 5 ขวบ ผมสีดำทรงบ๊อบสั้นมีหน้าม้าตรง ตากลมสีน้ำตาลอุ่น แก้มสีชมพู ติดกิ๊บรูปดาวสีเหลืองเล็กๆ ที่ผมด้านซ้าย ใส่ชุดนอนผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนหลวมๆ ลายดาวสีขาวเล็กๆ เท้าเปล่า สีหน้าอ่อนโยน ง่วงๆ และอยากรู้อยากเห็น
ลูน่า: ตุ๊กตากระต่ายผ้าสีขาวครีมขนาดเท่าฝ่ามือ หูยาวพับลง มีผ้าปะรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองอ่อนเย็บไว้ที่ท้อง ตาเป็นลูกปัดสีดำเล็กๆ มีแสงนวลอุ่นๆ เหมือนแสงจันทร์รอบตัว อยู่ในอ้อมแขนหรือข้างตัวมะลิเสมอ
ฉาก: ห้องนอนของมะลิ: เตียงไม้เตี้ยแบบไทยมีมุ้งสีขาวผูกเก็บไว้ ผ้าห่มผ้าปะสีม่วงลาเวนเดอร์กับสีครีม โคมไฟข้างเตียงสีส้มอำพันอุ่นๆ หน้าต่างกลมมองเห็นพระจันทร์ดวงโตนุ่มนวล และหนังสือนิทานปกผ้าเล่มเก่าที่หน้ากระดาษเรืองแสงนวลเมื่อเปิด
ช่วงเวลา: มะลิหลับสนิทใต้ผ้าห่ม กอดลูน่าไว้ หนังสือนิทานปิดวางอยู่ข้างตัว พระจันทร์ดวงโตเรืองแสงนวลอยู่ในหน้าต่างกลม
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
คลิปฉากปิด 6 วิ (แนบภาพฉากปิด)
ทำให้ภาพที่แนบมาขยับอย่างนุ่มนวล ยาว 6 วินาที
ฉาก: มะลิหลับกอดลูน่าอยู่ใต้ผ้าห่ม
การเคลื่อนไหว: แสงนวลของลูน่าค่อยๆ หรี่ลง มะลิหายใจเบาๆ กล้องค่อยๆ ถอยออกไปหาพระจันทร์ที่หน้าต่างช้ามาก
คงหน้าตาตัวละคร สี และสไตล์สีน้ำของภาพไว้ทุกประการ ช้าและสงบ
ตัวละครไม่พูดและไม่ขยับปาก ไม่มีตัวละครใหม่ ไม่ตัดฉาก กล้องไม่สั่น ไม่มีตัวหนังสือ
สไตล์: ภาพสีน้ำแบบหนังสือนิทาน โทนพาสเทลยามค่ำคืน แสงจันทร์นุ่มๆ
เพลงกล่อม (เอไอสร้างเพลง)
Instrumental lullaby for a children's bedtime story video, about 5:13 long.
Quiet lullaby: soft music box or felt piano with a warm pad, around 60 BPM, simple repeating melody, calm and cozy.
No vocals, no drums, no sudden changes; it sits quietly under a spoken narration.
Gets slower and softer towards the end, then fades out gently.

ใช้ได้ทั้งคำสั่งภาษาไทยและอังกฤษ (เลือกด้านบน) ถ้าภาพออกมาไม่ตรง ลองสลับเป็นอังกฤษ โมเดลส่วนใหญ่ทำตามอังกฤษได้แม่นกว่า ทำภาพ G1 ก่อน ถ้าพอใจแล้ว แนบ G1 เป็นภาพอ้างอิงทุกครั้งที่ทำภาพถัดไป ตัวละครของเรื่องจะหน้าตาเหมือนเดิมทั้งเรื่อง บันทึกเป็น g01.png, g02.png …

คัดลอกทั้งหมด
G1 · ย่อหน้า 1–3
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G1)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: บนภูเขาสูงที่มีหมอกลอยอยู่เสมอ มีป่าไผ่สีเขียวกว้างใหญ่ ต้นไผ่ยืนเรียงกันสูงลิ่ว ลำต้นเรียวยาว ใบไผ่ไหวเบา ๆ เวลาลมพัดผ่าน ในป่าไผ่นั้น มีแพนด้าน้อยตัวหนึ่งชื่อเปา เปามีขนสีขาวนุ่มเหมือนสำลี หูกลม ๆ สีดำ ขาสีดำ และรอบตาก็มีวงสีดำ เหมือนใส่แว่นตาอันโต ทั้งวัน เปากลิ้งเล่นบนพื้นหญ้า ตีลังกาหนึ่งที สองที แล้วก็ปีนต้นไม้เตี้ย ๆ ขึ้นไปนั่งห้อยขา ดูผีเสื้อสีเหลืองบินผ่านไปมา บางทีก็ลื่นไถลลงมาบนกองใบไม้นุ่ม ๆ แล้วหัวเราะคิก ๆ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ภาพแรกนี้เป็นตัวกำหนดหน้าตาตัวละครของเรื่องไปจนจบตอน
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G2 · ย่อหน้า 4–5
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G2)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: พอเหนื่อย เปาก็ไต่ลงมานั่งกินใบไผ่ เปาชอบใบไผ่ที่สุดในโลก ใบไผ่อ่อน ๆ สีเขียวสด กรอบ ๆ หวาน ๆ เคี้ยวแล้วมีเสียงดังเบา ๆ กร้วม กร้วม แม่แพนด้านั่งอยู่ใกล้ ๆ ตัวใหญ่ อุ่น และนุ่มมาก แม่ยิ้มให้เปา แล้วบอกว่า ใกล้ค่ำแล้วนะลูก กินอีกนิดแล้วพักกันนะ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G3 · ย่อหน้า 6–7
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G3)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: แสงแดดยามเย็นค่อย ๆ จางลง หมอกสีขาวเริ่มลอยลงมาจากยอดเขา ช้า ๆ เบา ๆ เหมือนผ้าห่มผืนใหญ่ที่ค่อย ๆ คลี่ลงมาคลุมป่า ยอดไผ่ค่อย ๆ หายเข้าไปในหมอกทีละต้น เปาหยิบกิ่งไผ่กิ่งสุดท้ายขึ้นมา บนกิ่งนั้นเหลือใบไผ่อยู่ใบเดียว ใบเล็ก ๆ สีเขียวอ่อน ใบสุดท้ายของวันนี้
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G4 · ย่อหน้า 8–9
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G4)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: เปาค่อย ๆ เด็ดใบไผ่ใบนั้น แล้วเคี้ยวช้า ๆ ช้ากว่าทุกใบที่ผ่านมา กร้วม แล้วก็หยุด กร้วม แล้วก็หยุด อร่อยจัง เปาคิด แล้วกลืนลงไปช้า ๆ พุงกลม ๆ ของเปาอิ่มและอุ่น เปาเลียอุ้งมือเบา ๆ แล้วนั่งนิ่ง ๆ ฟังเสียงป่า
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G5 · ย่อหน้า 10–11
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G5)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: ในป่าไผ่ค่อย ๆ เงียบลง นกตัวเล็ก ๆ บินกลับรัง ผีเสื้อสีเหลืองไปเกาะนอนใต้ใบไม้ เหลือแค่เสียงลมพัดผ่านใบไผ่ ซู่ ซ่า ซู่ ซ่า เสียงใบไผ่ฟังแล้วเหมือนมีใครกระซิบ ชู่ว ชู่ว ชู่ว เหมือนป่าทั้งป่ากำลังบอกว่า ได้เวลาพักแล้วนะ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G6 · ย่อหน้า 12–13
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G6)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: เปาเดินต้วมเตี้ยมไปหาแม่ แล้วนอนลงบนกองใบไม้แห้งนุ่ม ๆ ข้างตัวแม่ แม่โอบเปาไว้ด้วยแขนอุ่น ๆ แล้วลูบหัวเปาช้า ๆ ทีละครั้ง หมอกขาว ๆ ลอยมาคลุมรอบตัว เย็นสบาย แต่ขนนุ่ม ๆ ของเปาก็อุ่น และอ้อมกอดของแม่ก็อุ่นที่สุด
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G7 · ย่อหน้า 14–15
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G7)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: เปามองต้นไผ่ที่ยืนเรียงกันอยู่ในหมอก ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ต้นไผ่ เปากระซิบ ต้นไผ่โยกตัวเบา ๆ เหมือนพยักหน้าตอบ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ผีเสื้อ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ นกน้อย ราตรีสวัสดิ์จ้ะ หมอกขาว
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G8 · ย่อหน้า 16–17
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G8)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: ดวงจันทร์โผล่ออกมาจากหลังภูเขา ส่องแสงสีเงินจาง ๆ ผ่านหมอก ป่าไผ่ทั้งป่ากลายเป็นสีเงินนุ่ม ๆ สงบและปลอดภัย เปาหายใจเข้าช้า ๆ พุงกลม ๆ พองขึ้น แล้วหายใจออกยาว ๆ พุงก็ค่อย ๆ ยุบลง หายใจเข้า ช้า ๆ หายใจออก ช้า ๆ ลองหายใจไปพร้อมกับเปานะจ๊ะ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G9 · ย่อหน้า 18–19
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G9)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: ลมพัดเบาลง เบาลง ใบไผ่กระซิบเบาลงอีก ชู่ว ชู่ว ตาของเปาค่อย ๆ ปรือ วงดำ ๆ รอบตาดูง่วงกว่าเดิมอีก ตาค่อย ๆ ปิด
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G10 · ย่อหน้า 20–21
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "แพนด้าน้อยเปากับป่าไผ่เงียบสงบ" (G10)
เรื่องย่อ: แพนด้าน้อยเปาเคี้ยวใบไผ่ใบสุดท้ายของวันอย่างช้า ๆ แล้วงีบหลับสบายในป่าไผ่ที่มีหมอกขาวนุ่ม ๆ ห่มไว้
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: อุ่น ๆ นุ่ม ๆ เงียบ ๆ แล้วแพนด้าน้อยเปาก็หลับไป หลับสบาย ในอ้อมกอดของแม่ กลางป่าไผ่ที่มีหมอกห่มไว้ ป่าไผ่กำลังกระซิบเบา ๆ ให้หนูด้วยนะจ๊ะ ชู่ว ชู่ว ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9

ข้อจำกัดของเอไอพาสปอร์ต (ความยาว จำนวนต่อวัน ความละเอียด และโมเดลที่มีให้เลือก) อาจเปลี่ยนได้ ตรวจในแอปก่อนวางแผน

บนภูเขาสูงที่มีหมอกลอยอยู่เสมอ มีป่าไผ่สีเขียวกว้างใหญ่ ต้นไผ่ยืนเรียงกันสูงลิ่ว ลำต้นเรียวยาว ใบไผ่ไหวเบา ๆ เวลาลมพัดผ่าน

ในป่าไผ่นั้น มีแพนด้าน้อยตัวหนึ่งชื่อเปา เปามีขนสีขาวนุ่มเหมือนสำลี หูกลม ๆ สีดำ ขาสีดำ และรอบตาก็มีวงสีดำ เหมือนใส่แว่นตาอันโต

ทั้งวัน เปากลิ้งเล่นบนพื้นหญ้า ตีลังกาหนึ่งที สองที แล้วก็ปีนต้นไม้เตี้ย ๆ ขึ้นไปนั่งห้อยขา ดูผีเสื้อสีเหลืองบินผ่านไปมา บางทีก็ลื่นไถลลงมาบนกองใบไม้นุ่ม ๆ แล้วหัวเราะคิก ๆ

พอเหนื่อย เปาก็ไต่ลงมานั่งกินใบไผ่ เปาชอบใบไผ่ที่สุดในโลก ใบไผ่อ่อน ๆ สีเขียวสด กรอบ ๆ หวาน ๆ เคี้ยวแล้วมีเสียงดังเบา ๆ กร้วม กร้วม

แม่แพนด้านั่งอยู่ใกล้ ๆ ตัวใหญ่ อุ่น และนุ่มมาก แม่ยิ้มให้เปา แล้วบอกว่า ใกล้ค่ำแล้วนะลูก กินอีกนิดแล้วพักกันนะ

แสงแดดยามเย็นค่อย ๆ จางลง หมอกสีขาวเริ่มลอยลงมาจากยอดเขา ช้า ๆ เบา ๆ เหมือนผ้าห่มผืนใหญ่ที่ค่อย ๆ คลี่ลงมาคลุมป่า ยอดไผ่ค่อย ๆ หายเข้าไปในหมอกทีละต้น

เปาหยิบกิ่งไผ่กิ่งสุดท้ายขึ้นมา บนกิ่งนั้นเหลือใบไผ่อยู่ใบเดียว ใบเล็ก ๆ สีเขียวอ่อน ใบสุดท้ายของวันนี้

เปาค่อย ๆ เด็ดใบไผ่ใบนั้น แล้วเคี้ยวช้า ๆ ช้ากว่าทุกใบที่ผ่านมา กร้วม แล้วก็หยุด กร้วม แล้วก็หยุด

อร่อยจัง เปาคิด แล้วกลืนลงไปช้า ๆ พุงกลม ๆ ของเปาอิ่มและอุ่น เปาเลียอุ้งมือเบา ๆ แล้วนั่งนิ่ง ๆ ฟังเสียงป่า

ในป่าไผ่ค่อย ๆ เงียบลง นกตัวเล็ก ๆ บินกลับรัง ผีเสื้อสีเหลืองไปเกาะนอนใต้ใบไม้ เหลือแค่เสียงลมพัดผ่านใบไผ่ ซู่ ซ่า ซู่ ซ่า

เสียงใบไผ่ฟังแล้วเหมือนมีใครกระซิบ ชู่ว ชู่ว ชู่ว เหมือนป่าทั้งป่ากำลังบอกว่า ได้เวลาพักแล้วนะ

เปาเดินต้วมเตี้ยมไปหาแม่ แล้วนอนลงบนกองใบไม้แห้งนุ่ม ๆ ข้างตัวแม่ แม่โอบเปาไว้ด้วยแขนอุ่น ๆ แล้วลูบหัวเปาช้า ๆ ทีละครั้ง

หมอกขาว ๆ ลอยมาคลุมรอบตัว เย็นสบาย แต่ขนนุ่ม ๆ ของเปาก็อุ่น และอ้อมกอดของแม่ก็อุ่นที่สุด

เปามองต้นไผ่ที่ยืนเรียงกันอยู่ในหมอก ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ต้นไผ่ เปากระซิบ ต้นไผ่โยกตัวเบา ๆ เหมือนพยักหน้าตอบ

ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ผีเสื้อ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ นกน้อย ราตรีสวัสดิ์จ้ะ หมอกขาว

ดวงจันทร์โผล่ออกมาจากหลังภูเขา ส่องแสงสีเงินจาง ๆ ผ่านหมอก ป่าไผ่ทั้งป่ากลายเป็นสีเงินนุ่ม ๆ สงบและปลอดภัย

เปาหายใจเข้าช้า ๆ พุงกลม ๆ พองขึ้น แล้วหายใจออกยาว ๆ พุงก็ค่อย ๆ ยุบลง หายใจเข้า ช้า ๆ หายใจออก ช้า ๆ ลองหายใจไปพร้อมกับเปานะจ๊ะ

ลมพัดเบาลง เบาลง ใบไผ่กระซิบเบาลงอีก ชู่ว ชู่ว

ตาของเปาค่อย ๆ ปรือ วงดำ ๆ รอบตาดูง่วงกว่าเดิมอีก ตาค่อย ๆ ปิด

อุ่น ๆ นุ่ม ๆ เงียบ ๆ แล้วแพนด้าน้อยเปาก็หลับไป หลับสบาย ในอ้อมกอดของแม่ กลางป่าไผ่ที่มีหมอกห่มไว้

ป่าไผ่กำลังกระซิบเบา ๆ ให้หนูด้วยนะจ๊ะ ชู่ว ชู่ว ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี