เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ

~5 นาที · อายุ 3–7 ปี

เบราว์เซอร์นี้อ่านออกเสียงไม่ได้ ลองเปิดด้วย Chrome, Safari หรือ Edge — หรืออ่านให้ฟังเองก็อบอุ่นที่สุด

🎬 ทำเป็นวิดีโอ ▾

เอไอพาสปอร์ตสร้างวิดีโอได้ครั้งละ 6 วินาทีและจำกัดจำนวนต่อวัน ชุดนี้จึงให้ 1 คลิปดูแลนิทาน 1–3 ย่อหน้า แล้วในแอปตัดต่อ (เช่น แคปคัต) ยืดคลิปให้ช้าลงและต่อด้วยภาพนิ่งที่ค่อยๆ ซูม จนยาวเท่าเสียงพากย์ ทุกชิ้นใช้รหัสช่วงเดียวกัน (G1, G2 …) ตั้งชื่อไฟล์ตามรหัสจะประกอบง่าย

10 ช่วง · 20 ย่อหน้า · ใช้ 10 คลิป (+2 คลิปฉากเปิด/ปิด ทำครั้งเดียว) · เสียงยาวราว 5 นาที

📝 รายการที่ต้องทำทั้งหมด ▾เสร็จ 0/18

เรียงตามลำดับที่ควรทำ ติ๊กได้ เครื่องจะจำไว้ในเบราว์เซอร์นี้ ส่วนที่ทำครั้งเดียวจะติ๊กค้างไว้ทุกเรื่อง

ทำครั้งเดียว ใช้ทุกเรื่อง

ทำทุกเรื่อง (เรื่องนี้ 10 ช่วง)

📦 ชุดประจำซีรีส์ (ทำครั้งเดียว ใช้ทุกเรื่อง) ▾

ฉากเปิดกับฉากปิดเหมือนกันทุกตอน ทำครั้งเดียวแล้วเก็บไว้ ไม่ต้องเสียโควตาคลิปทุกวัน

ภาพอ้างอิงมะลิกับลูน่า
แผ่นภาพอ้างอิงตัวละครของซีรีส์เด็ก "นิทานก่อนนอนกับมะลิและลูน่า"
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ตัวละคร (วาดตามนี้ทุกประการ):
มะลิ: เด็กหญิงไทยอายุ 5 ขวบ ผมสีดำทรงบ๊อบสั้นมีหน้าม้าตรง ตากลมสีน้ำตาลอุ่น แก้มสีชมพู ติดกิ๊บรูปดาวสีเหลืองเล็กๆ ที่ผมด้านซ้าย ใส่ชุดนอนผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนหลวมๆ ลายดาวสีขาวเล็กๆ เท้าเปล่า สีหน้าอ่อนโยน ง่วงๆ และอยากรู้อยากเห็น
ลูน่า: ตุ๊กตากระต่ายผ้าสีขาวครีมขนาดเท่าฝ่ามือ หูยาวพับลง มีผ้าปะรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองอ่อนเย็บไว้ที่ท้อง ตาเป็นลูกปัดสีดำเล็กๆ มีแสงนวลอุ่นๆ เหมือนแสงจันทร์รอบตัว อยู่ในอ้อมแขนหรือข้างตัวมะลิเสมอ
ฉาก: ห้องนอนของมะลิ: เตียงไม้เตี้ยแบบไทยมีมุ้งสีขาวผูกเก็บไว้ ผ้าห่มผ้าปะสีม่วงลาเวนเดอร์กับสีครีม โคมไฟข้างเตียงสีส้มอำพันอุ่นๆ หน้าต่างกลมมองเห็นพระจันทร์ดวงโตนุ่มนวล และหนังสือนิทานปกผ้าเล่มเก่าที่หน้ากระดาษเรืองแสงนวลเมื่อเปิด
จัดวาง: มะลิเต็มตัวมุมหน้า มุมข้าง และมุมหลัง ลูน่าระยะใกล้มุมหน้าและมุมข้าง และภาพเล็ก 1 ช่องที่มะลินั่งบนเตียงกอดลูน่าในห้องนี้ พื้นหลังสีครีมเรียบๆ แสงนุ่มสม่ำเสมอ สัดส่วนตัวละครเท่ากันทุกมุม
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
ภาพฉากเปิด
ฉากเปิดของซีรีส์เด็ก "นิทานก่อนนอนกับมะลิและลูน่า"
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ตัวละคร (วาดตามนี้ทุกประการ):
มะลิ: เด็กหญิงไทยอายุ 5 ขวบ ผมสีดำทรงบ๊อบสั้นมีหน้าม้าตรง ตากลมสีน้ำตาลอุ่น แก้มสีชมพู ติดกิ๊บรูปดาวสีเหลืองเล็กๆ ที่ผมด้านซ้าย ใส่ชุดนอนผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนหลวมๆ ลายดาวสีขาวเล็กๆ เท้าเปล่า สีหน้าอ่อนโยน ง่วงๆ และอยากรู้อยากเห็น
ลูน่า: ตุ๊กตากระต่ายผ้าสีขาวครีมขนาดเท่าฝ่ามือ หูยาวพับลง มีผ้าปะรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองอ่อนเย็บไว้ที่ท้อง ตาเป็นลูกปัดสีดำเล็กๆ มีแสงนวลอุ่นๆ เหมือนแสงจันทร์รอบตัว อยู่ในอ้อมแขนหรือข้างตัวมะลิเสมอ
ฉาก: ห้องนอนของมะลิ: เตียงไม้เตี้ยแบบไทยมีมุ้งสีขาวผูกเก็บไว้ ผ้าห่มผ้าปะสีม่วงลาเวนเดอร์กับสีครีม โคมไฟข้างเตียงสีส้มอำพันอุ่นๆ หน้าต่างกลมมองเห็นพระจันทร์ดวงโตนุ่มนวล และหนังสือนิทานปกผ้าเล่มเก่าที่หน้ากระดาษเรืองแสงนวลเมื่อเปิด
ช่วงเวลา: มะลินั่งบนเตียงใต้แสงโคมไฟอุ่นๆ ลูน่าอยู่บนตัก มือถือหนังสือนิทานเล่มเก่าที่เปิดอยู่ แสงสีทองนุ่มๆ และประกายเล็กๆ ลอยขึ้นมาจากหน้ากระดาษ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
คลิปฉากเปิด 6 วิ (แนบภาพฉากเปิด)
ทำให้ภาพที่แนบมาขยับอย่างนุ่มนวล ยาว 6 วินาที
ฉาก: มะลิกับลูน่าบนเตียง กับหนังสือนิทานที่เปิดอยู่และเรืองแสง
การเคลื่อนไหว: แสงและประกายเล็กๆ ค่อยๆ ลอยขึ้นจากหน้ากระดาษ ผมของมะลิขยับเล็กน้อย กล้องค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาหนังสือช้ามาก
คงหน้าตาตัวละคร สี และสไตล์สีน้ำของภาพไว้ทุกประการ ช้าและสงบ
ตัวละครไม่พูดและไม่ขยับปาก ไม่มีตัวละครใหม่ ไม่ตัดฉาก กล้องไม่สั่น ไม่มีตัวหนังสือ
สไตล์: ภาพสีน้ำแบบหนังสือนิทาน โทนพาสเทลยามค่ำคืน แสงจันทร์นุ่มๆ
ภาพฉากปิด
ฉากปิดของซีรีส์เด็ก "นิทานก่อนนอนกับมะลิและลูน่า"
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ตัวละคร (วาดตามนี้ทุกประการ):
มะลิ: เด็กหญิงไทยอายุ 5 ขวบ ผมสีดำทรงบ๊อบสั้นมีหน้าม้าตรง ตากลมสีน้ำตาลอุ่น แก้มสีชมพู ติดกิ๊บรูปดาวสีเหลืองเล็กๆ ที่ผมด้านซ้าย ใส่ชุดนอนผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนหลวมๆ ลายดาวสีขาวเล็กๆ เท้าเปล่า สีหน้าอ่อนโยน ง่วงๆ และอยากรู้อยากเห็น
ลูน่า: ตุ๊กตากระต่ายผ้าสีขาวครีมขนาดเท่าฝ่ามือ หูยาวพับลง มีผ้าปะรูปพระจันทร์เสี้ยวสีทองอ่อนเย็บไว้ที่ท้อง ตาเป็นลูกปัดสีดำเล็กๆ มีแสงนวลอุ่นๆ เหมือนแสงจันทร์รอบตัว อยู่ในอ้อมแขนหรือข้างตัวมะลิเสมอ
ฉาก: ห้องนอนของมะลิ: เตียงไม้เตี้ยแบบไทยมีมุ้งสีขาวผูกเก็บไว้ ผ้าห่มผ้าปะสีม่วงลาเวนเดอร์กับสีครีม โคมไฟข้างเตียงสีส้มอำพันอุ่นๆ หน้าต่างกลมมองเห็นพระจันทร์ดวงโตนุ่มนวล และหนังสือนิทานปกผ้าเล่มเก่าที่หน้ากระดาษเรืองแสงนวลเมื่อเปิด
ช่วงเวลา: มะลิหลับสนิทใต้ผ้าห่ม กอดลูน่าไว้ หนังสือนิทานปิดวางอยู่ข้างตัว พระจันทร์ดวงโตเรืองแสงนวลอยู่ในหน้าต่างกลม
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
คลิปฉากปิด 6 วิ (แนบภาพฉากปิด)
ทำให้ภาพที่แนบมาขยับอย่างนุ่มนวล ยาว 6 วินาที
ฉาก: มะลิหลับกอดลูน่าอยู่ใต้ผ้าห่ม
การเคลื่อนไหว: แสงนวลของลูน่าค่อยๆ หรี่ลง มะลิหายใจเบาๆ กล้องค่อยๆ ถอยออกไปหาพระจันทร์ที่หน้าต่างช้ามาก
คงหน้าตาตัวละคร สี และสไตล์สีน้ำของภาพไว้ทุกประการ ช้าและสงบ
ตัวละครไม่พูดและไม่ขยับปาก ไม่มีตัวละครใหม่ ไม่ตัดฉาก กล้องไม่สั่น ไม่มีตัวหนังสือ
สไตล์: ภาพสีน้ำแบบหนังสือนิทาน โทนพาสเทลยามค่ำคืน แสงจันทร์นุ่มๆ
เพลงกล่อม (เอไอสร้างเพลง)
Instrumental lullaby for a children's bedtime story video, about 5:15 long.
Quiet lullaby: soft music box or felt piano with a warm pad, around 60 BPM, simple repeating melody, calm and cozy.
No vocals, no drums, no sudden changes; it sits quietly under a spoken narration.
Gets slower and softer towards the end, then fades out gently.

ใช้ได้ทั้งคำสั่งภาษาไทยและอังกฤษ (เลือกด้านบน) ถ้าภาพออกมาไม่ตรง ลองสลับเป็นอังกฤษ โมเดลส่วนใหญ่ทำตามอังกฤษได้แม่นกว่า ทำภาพ G1 ก่อน ถ้าพอใจแล้ว แนบ G1 เป็นภาพอ้างอิงทุกครั้งที่ทำภาพถัดไป ตัวละครของเรื่องจะหน้าตาเหมือนเดิมทั้งเรื่อง บันทึกเป็น g01.png, g02.png …

คัดลอกทั้งหมด
G1 · ย่อหน้า 1–2
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G1)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: เครื่องบินลำใหญ่สีขาวค่อย ๆ ลอยขึ้นจากสนามบิน ไฟเล็ก ๆ บนพื้นดินกลายเป็นจุดสีทอง เหมือนเม็ดทรายที่ส่องแสง หนิงนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง มีแม่นั่งอยู่ข้าง ๆ หนิงกำลังจะไปเยี่ยมคุณยายที่เมืองไกล ๆ ทั้งวันหนิงตื่นเต้นมาก ช่วยแม่จัดกระเป๋า เลือกตุ๊กตากระต่ายตัวโปรดใส่ไปด้วย แล้วก็นั่งนับนิ้วรอเวลาขึ้นเครื่อง
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ภาพแรกนี้เป็นตัวกำหนดหน้าตาตัวละครของเรื่องไปจนจบตอน
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G2 · ย่อหน้า 3–4
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G2)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: หนิงแนบหน้ากับหน้าต่างทรงกลมบานเล็ก ข้างนอกมืดแล้ว เครื่องบินบินสูงขึ้น สูงขึ้น จนลอดผ่านก้อนเมฆสีเทานุ่ม ๆ แล้วเครื่องบินก็พ้นเมฆขึ้นมา ข้างล่างมีทะเลเมฆสีขาวนวลแผ่ไปไกลสุดตา ดูเหมือนผ้าห่มฟูฟ่องผืนใหญ่ ที่คลุมโลกทั้งใบไว้
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G3 · ย่อหน้า 5–6
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G3)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: ข้างบนมีดาวเต็มฟ้าเลย ดาวดวงเล็ก ดาวดวงใหญ่ กะพริบอยู่ใกล้กว่าทุกครั้งที่หนิงเคยเห็น และมีดวงจันทร์ครึ่งดวงลอยอยู่ไม่ไกลจากปีกเครื่องบิน แม่ดูสิ เมฆเหมือนผ้าห่มเลย หนิงกระซิบ แม่ยิ้มแล้วกระซิบตอบว่า ใช่จ้ะ บ้านเรือนข้างล่างกำลังห่มผ้านอนอยู่ใต้เมฆนั่นแหละ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G4 · ย่อหน้า 7–8
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G4)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: ในเครื่องบิน ไฟค่อย ๆ หรี่ลง ผู้คนรอบตัวเริ่มเงียบ บางคนอ่านหนังสือ บางคนหลับตา เสียงเครื่องยนต์ดังเบา ๆ สม่ำเสมอ ฮื้ม ฮื้ม เหมือนเพลงกล่อมยาว ๆ พนักงานต้อนรับใจดีเดินมาช้า ๆ ยื่นผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้าให้หนิง กับหมอนใบเล็ก ๆ อีกหนึ่งใบ แล้วยิ้มให้อย่างอ่อนโยน
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G5 · ย่อหน้า 9–10
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G5)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: แม่ช่วยคลี่ผ้าห่มคลุมตัวหนิง คลุมขา คลุมเข่า ขึ้นมาจนถึงคาง ผ้าห่มนุ่มและอุ่น นุ่มเหมือนก้อนเมฆข้างนอกหน้าต่าง หนิงกอดตุ๊กตากระต่ายไว้แนบอก แล้วมองออกไปข้างนอกอีกครั้ง มาลองนับดาวกันไหมจ๊ะ แม่ชวนเบา ๆ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G6 · ย่อหน้า 11–12
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G6)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: หนึ่ง ดาวดวงที่อยู่ใกล้ปีก สอง ดาวดวงที่อยู่เหนือเมฆ สาม ดาวดวงเล็กที่กะพริบช้า ๆ สี่ ห้า ดาวสองดวงที่อยู่คู่กันเหมือนพี่น้อง หก เจ็ด ดาวที่อยู่ไกลแสนไกล แปด เก้า สิบ หนิงนับช้าลง ช้าลง ตาของหนิงก็เริ่มกะพริบช้า ๆ เหมือนดวงดาว
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G7 · ย่อหน้า 13–14
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G7)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: เสียงเครื่องยนต์ยังคงฮัมเบา ๆ เครื่องบินโยกไปมานิด ๆ เหมือนเปลที่แม่เคยไกวให้ ตอนหนิงยังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ แม่วางมือลงบนมือของหนิง หายใจเข้าช้า ๆ นะลูก แม่กระซิบ แล้วหายใจออกยาว ๆ ลองหายใจไปพร้อมกับหนิงนะจ๊ะ หายใจเข้า ช้า ๆ หายใจออก ช้า ๆ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G8 · ย่อหน้า 15–16
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G8)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ทะเลเมฆ หนิงกระซิบ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ดวงดาว ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ดวงจันทร์ครึ่งดวง ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ปีกเครื่องบิน ราตรีสวัสดิ์จ้ะ คุณพนักงานใจดี ราตรีสวัสดิ์จ้ะ กระต่ายน้อย
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G9 · ย่อหน้า 17–18
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G9)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: หนิงเอนหัวพิงไหล่แม่ ผ้าห่มสีฟ้าอุ่น ๆ หมอนนุ่ม ๆ เสียงเครื่องยนต์เบา ๆ ฮื้ม ฮื้ม ตาของหนิงปรือ แล้วก็ปิด ปรือ แล้วก็ปิด อุ่น ๆ นุ่ม ๆ เงียบ ๆ
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9
G10 · ย่อหน้า 19–20
ภาพประกอบนิทานก่อนนอนเรื่อง "เครื่องบินกลางคืนเหนือก้อนเมฆ" (G10)
เรื่องย่อ: หนิงนั่งเครื่องบินกลางคืนไปหาคุณยาย มองทะเลเมฆกับดวงดาวนอกหน้าต่าง แล้วค่อย ๆ หลับไปใต้ผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้า
วาดภาพเดียวที่สงบของช่วงนี้: แล้วหนิงก็หลับไป หลับสบาย ลอยอยู่เหนือเมฆ ใต้ดวงดาวเต็มฟ้า เครื่องบินพาหนิงไปหาคุณยายอย่างช้า ๆ และปลอดภัย พอเช้ามาถึง คุณยายจะรออยู่พร้อมอ้อมกอดอุ่น ๆ แต่ตอนนี้ได้เวลาพักแล้ว เหมือนหนูเลยนะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี
สไตล์: ภาพวาดสีน้ำและสีกวอชแบบหนังสือนิทานภาพ เห็นเนื้อกระดาษ รูปทรงโค้งมนอ่อนโยน โทนสีพาสเทลยามค่ำคืน (น้ำเงินเข้ม ม่วงลาเวนเดอร์ ฟ้าหม่น ส้มอำพันอุ่น ครีม) แสงจันทร์นุ่มฟุ้ง คอนทราสต์ต่ำ ไม่มีเงาแข็ง สงบและอบอุ่น สไตล์เดียวกันทุกภาพ
ให้ตัวละครทุกตัวหน้าตาเหมือนภาพอ้างอิงที่แนบมา (G1) ทุกประการ
ห้าม: ไม่มีตัวหนังสือหรือตัวอักษรในภาพ ไม่มีโลโก้ ไม่มีสิ่งน่ากลัวหรือเศร้า ไม่มีตัวร้าย ไม่ใช้สีสดจัด ไม่ใช่ภาพเหมือนจริงแบบภาพถ่าย มือและหน้าไม่ผิดรูป
สัดส่วนภาพ 16:9

ข้อจำกัดของเอไอพาสปอร์ต (ความยาว จำนวนต่อวัน ความละเอียด และโมเดลที่มีให้เลือก) อาจเปลี่ยนได้ ตรวจในแอปก่อนวางแผน

เครื่องบินลำใหญ่สีขาวค่อย ๆ ลอยขึ้นจากสนามบิน ไฟเล็ก ๆ บนพื้นดินกลายเป็นจุดสีทอง เหมือนเม็ดทรายที่ส่องแสง หนิงนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง มีแม่นั่งอยู่ข้าง ๆ

หนิงกำลังจะไปเยี่ยมคุณยายที่เมืองไกล ๆ ทั้งวันหนิงตื่นเต้นมาก ช่วยแม่จัดกระเป๋า เลือกตุ๊กตากระต่ายตัวโปรดใส่ไปด้วย แล้วก็นั่งนับนิ้วรอเวลาขึ้นเครื่อง

หนิงแนบหน้ากับหน้าต่างทรงกลมบานเล็ก ข้างนอกมืดแล้ว เครื่องบินบินสูงขึ้น สูงขึ้น จนลอดผ่านก้อนเมฆสีเทานุ่ม ๆ

แล้วเครื่องบินก็พ้นเมฆขึ้นมา ข้างล่างมีทะเลเมฆสีขาวนวลแผ่ไปไกลสุดตา ดูเหมือนผ้าห่มฟูฟ่องผืนใหญ่ ที่คลุมโลกทั้งใบไว้

ข้างบนมีดาวเต็มฟ้าเลย ดาวดวงเล็ก ดาวดวงใหญ่ กะพริบอยู่ใกล้กว่าทุกครั้งที่หนิงเคยเห็น และมีดวงจันทร์ครึ่งดวงลอยอยู่ไม่ไกลจากปีกเครื่องบิน

แม่ดูสิ เมฆเหมือนผ้าห่มเลย หนิงกระซิบ แม่ยิ้มแล้วกระซิบตอบว่า ใช่จ้ะ บ้านเรือนข้างล่างกำลังห่มผ้านอนอยู่ใต้เมฆนั่นแหละ

ในเครื่องบิน ไฟค่อย ๆ หรี่ลง ผู้คนรอบตัวเริ่มเงียบ บางคนอ่านหนังสือ บางคนหลับตา เสียงเครื่องยนต์ดังเบา ๆ สม่ำเสมอ ฮื้ม ฮื้ม เหมือนเพลงกล่อมยาว ๆ

พนักงานต้อนรับใจดีเดินมาช้า ๆ ยื่นผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้าให้หนิง กับหมอนใบเล็ก ๆ อีกหนึ่งใบ แล้วยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

แม่ช่วยคลี่ผ้าห่มคลุมตัวหนิง คลุมขา คลุมเข่า ขึ้นมาจนถึงคาง ผ้าห่มนุ่มและอุ่น นุ่มเหมือนก้อนเมฆข้างนอกหน้าต่าง

หนิงกอดตุ๊กตากระต่ายไว้แนบอก แล้วมองออกไปข้างนอกอีกครั้ง มาลองนับดาวกันไหมจ๊ะ แม่ชวนเบา ๆ

หนึ่ง ดาวดวงที่อยู่ใกล้ปีก สอง ดาวดวงที่อยู่เหนือเมฆ สาม ดาวดวงเล็กที่กะพริบช้า ๆ สี่ ห้า ดาวสองดวงที่อยู่คู่กันเหมือนพี่น้อง

หก เจ็ด ดาวที่อยู่ไกลแสนไกล แปด เก้า สิบ หนิงนับช้าลง ช้าลง ตาของหนิงก็เริ่มกะพริบช้า ๆ เหมือนดวงดาว

เสียงเครื่องยนต์ยังคงฮัมเบา ๆ เครื่องบินโยกไปมานิด ๆ เหมือนเปลที่แม่เคยไกวให้ ตอนหนิงยังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ

แม่วางมือลงบนมือของหนิง หายใจเข้าช้า ๆ นะลูก แม่กระซิบ แล้วหายใจออกยาว ๆ ลองหายใจไปพร้อมกับหนิงนะจ๊ะ หายใจเข้า ช้า ๆ หายใจออก ช้า ๆ

ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ทะเลเมฆ หนิงกระซิบ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ดวงดาว ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ดวงจันทร์ครึ่งดวง

ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ปีกเครื่องบิน ราตรีสวัสดิ์จ้ะ คุณพนักงานใจดี ราตรีสวัสดิ์จ้ะ กระต่ายน้อย

หนิงเอนหัวพิงไหล่แม่ ผ้าห่มสีฟ้าอุ่น ๆ หมอนนุ่ม ๆ เสียงเครื่องยนต์เบา ๆ ฮื้ม ฮื้ม

ตาของหนิงปรือ แล้วก็ปิด ปรือ แล้วก็ปิด อุ่น ๆ นุ่ม ๆ เงียบ ๆ

แล้วหนิงก็หลับไป หลับสบาย ลอยอยู่เหนือเมฆ ใต้ดวงดาวเต็มฟ้า เครื่องบินพาหนิงไปหาคุณยายอย่างช้า ๆ และปลอดภัย

พอเช้ามาถึง คุณยายจะรออยู่พร้อมอ้อมกอดอุ่น ๆ แต่ตอนนี้ได้เวลาพักแล้ว เหมือนหนูเลยนะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี