บนท้องฟ้ากว้าง มีเมฆก้อนเล็ก ๆ ชื่อปุยเมฆ ปุยเมฆเป็นเมฆสีขาว ตัวกลม ๆ ฟู ๆ เหมือนสำลีก้อนโต เวลาลมพัดมา ปุยเมฆก็จะกลิ้งไปเบา ๆ เหมือนลูกบอลนุ่ม ๆ
ตลอดทั้งวัน ปุยเมฆลอยไปลอยมาอย่างสนุก มันลอยไปบังแดดให้ควายที่นอนอยู่กลางทุ่ง ลอยไปดูเด็ก ๆ เล่นว่าวสีแดง แล้วก็ลอยไล่ตามนกตัวเล็ก ๆ ไปรอบ ๆ ต้นไม้
พอตกเย็น ปุยเมฆเริ่มเหนื่อยแล้ว แต่มันยังตื่นเต้นอยู่ ตัวมันเลยพองฟูไปหมด ลอยไปทางซ้ายที ทางขวาที หยุดนิ่งไม่ได้เลย
สายลมเย็น ๆ พัดมาเบา ๆ แล้วถามว่า ปุยเมฆ เหนื่อยแล้วใช่ไหม ปุยเมฆตอบว่า ใช่ แต่ฉันยังไม่รู้จะพักยังไงเลย
สายลมยิ้มแล้วบอกว่า งั้นมาหายใจช้า ๆ ไปพร้อมกับฉันนะ ฉันจะพาเธอไปที่ที่เงียบสงบ
สายลมพาปุยเมฆลอยผ่านเนินเขาสีเขียว เนินเขาลูกเล็กลูกใหญ่เรียงกันเหมือนหมอนหลายใบ แสงแดดสีทองค่อย ๆ จางลง วัวตัวหนึ่งเดินกลับคอก และหมู่บ้านเล็ก ๆ เริ่มเปิดไฟสีเหลืองทีละดวง
สายลมบอกว่า ลองหายใจเข้าช้า ๆ นะ นับไปกับฉัน หนึ่ง สอง สาม ปุยเมฆค่อย ๆ หายใจเข้า ตัวพองขึ้นนิดหนึ่ง
แล้วหายใจออกช้า ๆ นะ หนึ่ง สอง สาม สี่ ปุยเมฆค่อย ๆ หายใจออก ตัวมันนุ่มลง เบาลง
หนูลองหายใจไปพร้อมกับปุยเมฆนะ หายใจเข้าทางจมูกช้า ๆ หนึ่ง สอง สาม แล้วหายใจออกยาว ๆ หนึ่ง สอง สาม สี่
อีกครั้งนะ หายใจเข้า หนึ่ง สอง สาม หายใจออก หนึ่ง สอง สาม สี่ ตัวหนูเบาลงเหมือนปุยเมฆเลย
จากนั้นสายลมก็พาปุยเมฆลอยออกไปเหนือทะเล ทะเลกว้างเป็นสีน้ำเงินเข้ม คลื่นเล็ก ๆ ค่อย ๆ เคลื่อนไปมาเงียบ ๆ แสงสุดท้ายของวันส่องเป็นประกายระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำ
ปุยเมฆมองลงไปเห็นเรือประมงลำเล็กจุดไฟดวงน้อย ปุยเมฆกระซิบว่า ราตรีสวัสดิ์นะเรือน้อย แล้วเห็นนกนางนวลบินกลับรัง ก็กระซิบว่า ราตรีสวัสดิ์นะนกนางนวล
ยิ่งปุยเมฆหายใจช้าเท่าไร ตัวมันก็ยิ่งนุ่มขึ้น เบาขึ้น สีขาวของมันเริ่มกลายเป็นสีชมพูอ่อน ๆ แล้วก็เป็นสีเทาเงินนุ่ม ๆ ตามท้องฟ้ายามค่ำ
ดวงจันทร์ค่อย ๆ ลอยขึ้นมา ดาวดวงเล็ก ๆ ทยอยออกมาทีละดวง หนึ่งดวง สองดวง สามดวง
สายลมพาปุยเมฆลอยไปช้า ๆ จนถึงภูเขาลูกสูง บนยอดเขามีต้นสนเรียงกัน และมีหินก้อนใหญ่เรียบ ๆ ที่เงียบสงบ
สายลมบอกว่า ถึงแล้วนะปุยเมฆ ที่นี่แหละที่พักของเธอ ปุยเมฆค่อย ๆ ลอยลงมา แล้วห่มตัวลงบนยอดเขาเบา ๆ เหมือนผ้าห่มผืนนุ่ม
ยอดเขาอุ่นและมั่นคง ปุยเมฆรู้สึกปลอดภัย ไม่ต้องลอยไปไหนอีกแล้ว ต้นสนยืนเรียงกันเงียบ ๆ เหมือนกำลังเฝ้าให้ปุยเมฆหลับสบาย
สายลมพัดเบาลง เบาลง จนเหลือแค่เสียงกระซิบ ชู่ว ชู่ว
ปุยเมฆหายใจเข้าช้า ๆ แล้วหายใจออกยาว ๆ หายใจเข้า แล้วหายใจออก
ราตรีสวัสดิ์นะเนินเขา ราตรีสวัสดิ์นะทะเล ราตรีสวัสดิ์นะสายลม
แล้วปุยเมฆก็หลับไป นุ่มนิ่มและเบาสบาย บนยอดเขาใต้แสงดาว
หนูก็หายใจช้า ๆ ตัวเบา ๆ เหมือนปุยเมฆนะ ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี