ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ริมทุ่งนา มีบ้านไม้หลังหนึ่ง และมีจักรยานคันเก่าสีฟ้าคันหนึ่ง จักรยานคันนี้เป็นของพ่อ ข้างหลังมีเบาะนั่งเล็ก ๆ บุผ้านุ่ม ๆ สำหรับหนูน้อยโดยเฉพาะ
เย็นวันนั้น หลังจากไปเยี่ยมคุณตาคุณยายที่ปลายหมู่บ้าน พ่อจูงจักรยานออกมาที่หน้าบ้าน แล้วยิ้มบอกว่า ขึ้นมาเลยจ้ะ เรากลับบ้านกันนะ
หนูน้อยปีนขึ้นไปนั่งบนเบาะข้างหลัง แล้วกอดเอวพ่อไว้แน่น ๆ หลังของพ่ออุ่น และกว้าง เหมือนกำแพงที่ปลอดภัย
พ่อเริ่มปั่น จักรยานค่อย ๆ เคลื่อนไปช้า ๆ ล้อหมุนเบา ๆ บนถนนดิน กรึ๊บ กรึ๊บ กรึ๊บ เสียงโซ่จักรยานดังเบา ๆ ติ๊ก ติ๊ก ติ๊ก
ท้องฟ้าตอนนี้เป็นสีส้ม สีชมพู ปนกับสีม่วงอ่อน ๆ ดวงตะวันกลมโตกำลังค่อย ๆ ลงไปหลังทิวไม้ไกล ๆ ลมเย็น ๆ พัดผ่านแก้ม นุ่มเหมือนมีคนลูบหัว
จักรยานปั่นผ่านทุ่งนาสีเขียว ต้นข้าวโอนไปมาเบา ๆ ตามลม ซู่ ซ่า ซู่ ซ่า ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ทุ่งนา หนูน้อยกระซิบ
จักรยานปั่นผ่านควายตัวใหญ่ที่ยืนอยู่ในคอก ควายกำลังเคี้ยวหญ้าช้า ๆ แล้วหันมามองด้วยตาใจดี ราตรีสวัสดิ์จ้ะ คุณควาย
จักรยานปั่นผ่านวัดเล็ก ๆ ในหมู่บ้าน ได้ยินเสียงระฆังดังเบา ๆ ไกล ๆ หง่าง หง่าง แล้วเสียงนั้นก็ค่อย ๆ จางหายไปในอากาศ
จักรยานปั่นผ่านร้านขายของชำของป้าข้างบ้าน ป้ากำลังปิดประตูร้านทีละบาน ป้าโบกมือให้แล้วพูดเบา ๆ ว่า กลับบ้านดี ๆ นะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ คุณป้า
พ่อปั่นข้ามสะพานไม้เล็ก ๆ ที่ข้ามคลอง ใต้สะพาน น้ำในคลองไหลช้า ๆ เงียบ ๆ มีเรือลำเล็กจอดผูกไว้ที่ท่าน้ำ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ เรือน้อย
ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง จากสีส้มเป็นสีม่วง จากสีม่วงเป็นสีน้ำเงินเข้ม บ้านแต่ละหลังเริ่มเปิดไฟสีเหลืองนวล ๆ ทีละหลัง หนึ่งหลัง สองหลัง สามหลัง
หิ่งห้อยตัวเล็ก ๆ ออกมากะพริบไฟอยู่ริมทาง เหมือนดาวดวงจิ๋วที่ตกลงมาเล่นบนพื้น ราตรีสวัสดิ์จ้ะ หิ่งห้อย
พ่อปั่นช้าลงอีก ช้าลงอีก ล้อจักรยานหมุนเบา ๆ กรึ๊บ กรึ๊บ หนูน้อยเอาแก้มแนบหลังพ่อ ได้ยินพ่อฮัมเพลงเบา ๆ ฮืม ฮืม ฮืม
หนูน้อยมองขึ้นไปบนฟ้า ดวงจันทร์ลอยตามมาด้วย ปั่นไปทางไหน ดวงจันทร์ก็ตามไปทางนั้น ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ดวงจันทร์
ตาของหนูน้อยเริ่มหนัก ลมเย็น ๆ พัดผ่าน หลังของพ่ออุ่น จักรยานโยกเบา ๆ ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา
หนูน้อยหายใจเข้าช้า ๆ ได้กลิ่นต้นข้าวกับกลิ่นดินหอม ๆ แล้วหายใจออกยาว ๆ หายใจเข้า ช้า ๆ หายใจออก ช้า ๆ ลองหายใจไปพร้อมกับหนูน้อยนะจ๊ะ
แล้วจักรยานก็ค่อย ๆ หยุด ถึงบ้านแล้วจ้ะ พ่อกระซิบ พ่ออุ้มหนูน้อยลงจากจักรยานเบา ๆ หนูน้อยซบไหล่พ่อ ตาปรือ ๆ
พ่ออุ้มหนูน้อยขึ้นบันไดบ้าน หนึ่งขั้น สองขั้น สามขั้น แล้วค่อย ๆ วางลงบนเตียงนุ่ม ๆ ห่มผ้าห่มให้จนถึงคาง
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ จักรยานสีฟ้า ราตรีสวัสดิ์จ้ะ หมู่บ้าน ราตรีสวัสดิ์จ้ะ พ่อ
พ่อจูบหน้าผากเบา ๆ แล้วกระซิบว่า ราตรีสวัสดิ์จ้ะ คนเก่งของพ่อ
อุ่น ๆ นุ่ม ๆ เงียบ ๆ แล้วหนูน้อยก็หลับไป หลับสบาย อยู่ในบ้านไม้หลังเล็ก ใต้แสงจันทร์ที่ตามมาส่งถึงบ้าน
คืนนี้ หนูก็ได้กลับมาถึงเตียงอุ่น ๆ แล้วเหมือนกันนะจ๊ะ ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี