ในลำธารใสที่ไหลผ่านป่าเงียบ ๆ มีบ้านหลังหนึ่งที่ไม่เหมือนบ้านไหนเลย บ้านหลังนั้นทำจากกิ่งไม้ กับโคลนนุ่ม ๆ กองสูงขึ้นมาจากน้ำ กลม ๆ เหมือนหมวกใบใหญ่
นั่นคือบ้านของครอบครัวบีเวอร์ มีพ่อบีเวอร์ แม่บีเวอร์ และบีเวอร์น้อยชื่อติโต้ ติโต้มีขนสีน้ำตาลเป็นมัน ฟันหน้าสีส้มสองซี่ และหางแบน ๆ เหมือนไม้พายเล็ก ๆ
ทั้งวัน ครอบครัวบีเวอร์ช่วยกันสร้างบ้าน พ่อลากกิ่งไม้ยาว ๆ มา แม่เอาโคลนมาโปะให้แน่น ส่วนติโต้ก็คาบกิ่งไม้เล็ก ๆ มาช่วยทีละกิ่ง ทีละกิ่ง
ติโต้ว่ายน้ำไปกลับ ไปกลับ หางแบน ๆ ตีน้ำเบา ๆ ป๋อม ป๋อม สนุกจริง ๆ ปลาตัวเล็ก ๆ ว่ายตามมาดูด้วย
พอดวงอาทิตย์ลอยต่ำลงหลังต้นสน พ่อบีเวอร์ก็วางกิ่งไม้กิ่งสุดท้ายลงบนหลังคา แม่บีเวอร์ตบโคลนเบา ๆ สามที ตุบ ตุบ ตุบ
เสร็จแล้วจ้ะ แม่บอกพร้อมรอยยิ้ม บ้านของเราเสร็จแล้ว ติโต้กอดพ่อกับแม่แน่น ๆ บ้านใหม่สวยจังเลย
แต่ยังเหลืออีกอย่างหนึ่งนะ พ่อบีเวอร์บอก บ้านทุกหลังต้องมีเตียงนุ่ม ๆ ไว้นอนพักด้วย
พ่อบีเวอร์หยิบท่อนไม้เล็ก ๆ ขึ้นมาท่อนหนึ่ง แล้วค่อย ๆ ใช้ฟันแทะเบา ๆ ขี้กบไม้บาง ๆ ม้วนตัวหลุดออกมาเป็นเส้นโค้ง ๆ เหมือนริบบิ้นสีครีม
ติโต้ลองบ้าง ติโต้แทะไม้ช้า ๆ ทีละนิด ขี้กบไม้ม้วนเล็ก ๆ ร่วงลงมา หนึ่งม้วน สองม้วน สามม้วน นุ่มนิ่มและหอมกลิ่นไม้สด ๆ
ครอบครัวบีเวอร์ว่ายลอดประตูใต้น้ำเข้าไปในบ้าน ข้างในแห้งสนิท อุ่นสบาย มีแสงสีส้มจาง ๆ ลอดเข้ามาทางช่องเล็ก ๆ บนหลังคา
แม่บีเวอร์ค่อย ๆ โรยขี้กบไม้ลงบนพื้น พ่อบีเวอร์เกลี่ยให้เรียบ ส่วนติโต้ก็เอามือเล็ก ๆ ตบเบา ๆ ให้ฟู ตบ ตบ ตบ จนเตียงนุ่มเหมือนก้อนเมฆ
ติโต้ลองนอนลงไป ขี้กบไม้ยุบลงนิดหนึ่ง โอบตัวติโต้ไว้อย่างพอดี นุ่มจัง หอมจัง อุ่นจัง
พ่อกับแม่นอนลงข้าง ๆ ทั้งสามคนเบียดกันเป็นก้อนขนสีน้ำตาลก้อนใหญ่ หางแบน ๆ สามหางวางเรียงกันบนพื้น
ข้างนอก ลำธารไหลเบา ๆ ไม่หยุด จ๊อก จ๊อก จ๊อก ซ่า ซ่า เหมือนลำธารกำลังร้องเพลงกล่อมบ้านหลังใหม่
ติโต้นึกถึงวันนี้ นึกถึงกิ่งไม้ที่ช่วยคาบมา นึกถึงโคลนนุ่ม ๆ นึกถึงปลาตัวเล็กที่ว่ายตาม แล้วติโต้ก็ยิ้ม วันนี้เป็นวันที่ดีจริง ๆ
แม่บีเวอร์กระซิบ มาหายใจช้า ๆ ด้วยกันนะลูก หายใจเข้า ช้า ๆ ได้กลิ่นไม้หอม ๆ หายใจออก ยาว ๆ หนูลองหายใจไปพร้อมกับติโต้นะจ๊ะ หายใจเข้า หายใจออก
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ลำธาร ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ต้นสน ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ปลาตัวน้อย ราตรีสวัสดิ์จ้ะ บ้านหลังใหม่
แสงสีส้มที่ลอดเข้ามาค่อย ๆ จางลง จางลง จนกลายเป็นแสงจันทร์สีเงินบาง ๆ ในบ้านมืดลง และเงียบลง
ตาของติโต้หนักขึ้น หนักขึ้นอีก หางแบน ๆ ขยับนิดหนึ่ง แล้วก็นิ่ง
นุ่ม ๆ อุ่น ๆ หอมกลิ่นไม้ แล้วบีเวอร์น้อยติโต้ก็หลับไป หลับสบาย อยู่บนเตียงที่ทำด้วยมือของครอบครัวเอง
หนูก็มีเตียงนุ่ม ๆ ของหนูเหมือนกันนะจ๊ะ ซุกตัวให้อุ่น แล้วหลับตาเบา ๆ ราตรีสวัสดิ์นะ หลับฝันดี